fedaike

bir seçim yapmak gerek 
ya yerüstünde yükselmek
ya yeryüzünü genişletmek
ger saadeti dareyn
ger fedaike diyebilmek
nisyan bize uğramadan
kabrin tek kişilik olduğunu
bir diyebilsem
bir söylesem
bir söylesem
fedaike
evi ümmi nefsi ya rasulallah

  Selamlarımız çakışacak yine bir gün. Sonra aynı anda aleykümselâm diyeceğiz. Sen yine gülümseyip geçeceksin. Ardından henüz sözlerini bilmediğimiz bir sevda türküsü söyleyeceğiz. Sen susacaksın ben söyleyeceğim, ben susacağım sen yine güleceksin.

        Bir yerlere gideceğiz. Boş bir masanın boş sandalyelerini dolduracağız seninle. “2 çay” diyeceğiz. Sonra muhabbetin dibini göreceğiz. Çaylar soğuyacak, israf haramdır diyeceğiz.

        Selamlarımız çakışacak yine bir gün. Sonra aynı anda aleykümselâm diyeceğiz. Sen yine gülümseyip geçeceksin. Beraber, bir rüzgâra eşlik edeceğiz seninle. Yükseleceğiz, yükseleceğiz.. Allah affetsin diyeceğiz.

_______________________

        Acemi gülmeye başlıyorum. Kendini üç kelimeyle anlat diyor birileri, susuyorum. Biliyorum; cennete gitmem için ölmem gerekir. Ama yaşıyorum. Ve bir gün yırtık bir çorap giyip en ön safta namaz kılmak istiyorum. Annemi özlüyorum. Yemyeşil tarlalara uzun uzadıya dalmak huzur verici gözükse de sıkılıyorum. Biri “fizik inancınızı pekiştirir, pekiştirin” diyor. Diğeri “biyoloji imanınızı kuvvetlendirir, kuvvetlendirin” diyor. Öteki de “matematik güzel bir oyundur, oynayın” diyor. Sonra ben de gülüyorum. Yanımdaki niye güldüğümü soruyor. Yürüyorum.

            …ve artık senden bahsedemiyorum.

İSMAİL TAŞTEMİR 

30 MAYIS 2012 ÇARŞAMBA 

Ay'ın Nil'deki Yansıması

Bu gün mesajını çaldığımda nefesim kesildi. Sanki boğuluyordum. Ciğerlerimde aniden bir dizi fosfor bombaları infilak etti. Birbiri ardına ardı arkası kesilmez patlamalar. Bir silüet oluştu ciğerlerimin dış duvarlarına sıçrayan kanlardan. Ulak despottu, mesaj despot, ben despot. Sağa bakayım derken yine sana baktım sevgilim. Oysaki soldaki de senden başkası değildi. Sen gidiyorsun nûr ile yemin olsun ki elif tektir sevgilim. Tekdir ile uslandım. Tekbir ile fırladım meydanlara. Takdir ettim o insanları. Garptan kitaplar gelmiş sevgilim. Diyar-ı küfre inat batıdan gelen kitaplar bunlar. Batmak üzre olan geminin son mürettebâtına ithafen. Tekrar yelkenler biçilecek merak etme sevgilim. Güneş her zaman doğudan doğmaz ya. Biliyorum sevgilim sen beni sevmiyorsun. Sevmezsin de zaten. Sevme de zaten. Ben böyle güzelim, sen zaten güzelsin. Arada dışarı çıktığında tebessüm et daha ne isterim

SÜLEYMAN ŞAHİN  16 ARALIK 2011

paslı düşünceler

duran saadece saat değil 

akan sadece yeşilırmak değil

biten sadece ömür değil

matem sadece siyaha ait değil

ayrılık sadece sarıya ait değil

kalp sadece göğüs kafesinde değil

adam asmaca sadece oyun değil

yıkılan sadece maksut değil

okuduğun sadece kitap değil

gözünden düşen gözyaşı değil

büyüyen sadece ağaç değil

aldığın öğüt değil

kurduğun hayal değil

yaşadığın hayat değil

sakındığın göz değil

sarıldığın umut değil

aldığın isim değil

çektiğin fotoğraf değil

HÜZÜN SADECE SONBAHARDA DEĞİL

en sevdiğim mevsim sonbahar değil mi? 

BEN Mİ

YA KİM

YANİ BEN

BİLOK YEDİM

SENDEN

HEMDE İKİ KERE

NEDEN

AMA NEDEN BİLOK

SENDE HAKLISIN

ÇÜNKÜ

ÜZERİMDE HAKKI OLMAYAN TEK İNSAN GÖREMİYORUM ŞU DÜNYADA ... AMA GÖKLERİN MERHAMET DOLU OLDUĞUNA İNANIYORUM HAVASI MERHAMET SUYU MERHAMET 

EPEYDİR YAZMIYORDUM

ELİM SOĞUMUŞ

NEYSE 

SEN İYİSİN BİLİYORUM

SORMUYORUMDA

ÇOK UZUN OLDU BU

OLSUN 

BİŞİ OLUR MU

OLMAZ

YA OLURSA

İŞTE BÜTÜN SORUNDA BU YA: BELİRSİZLİK.........

@whitehaier
naber la bilok yediğim

NİSYAN

AKLIMA GELDİ GENE SÖYLEYİM

BİR PROBLEM OLUR ÇÖZÜM ARARIM

SÜREKLİ BİR ÇÖZÜM ARADIM

NEDEN AYNI SORUNA DEFALARCA ÇÖZÜM

(ÇÖZÜM DERKEN YANİ FERAHLAMAK REFAHA ERMEK ANLAMINDA KULLANILDI)

DAHA KAÇ DEFA KENDİME DİCEM

HER HAYIRDA BİR ŞER 

HER ŞERDE BİR HAYIR OLDUĞUNU

DAHA KAÇ DEFA SÖYLİCEM KENDİME

BETERİN BETERİ VAR 

SABRET BELKİ ŞÜKRET

(BELKİ KESİNLİK ANLAMI İÇERİR)

NEDEN SÜREKLİ BÖYLE UNUTUYORUZ

YADA UNUTTURULUYOR

HER GÜN BİR VİRDİM OLMALI BUNLAR

İNSANLARIN VE CİNLERİN

ANCAK ALLAHA KULLUK 

ETMELERİ İÇİN YARATILDIKLARINI

BU DÜNYAYA 

ANCAK İBADET İÇİN GELDİĞİMİZİ 

'DE Kİ BENİM : NAMAZIM,İBADETLERİM,HAYATIM VE ÖLÜMÜM,ALEMLERİN RABBİ ALLAH İÇİNDİR'

                       EN'AM -162

NEDEN SÜREKLİ GEÇİCİ HEVESLERE MEYİL

NEDEN
NEDEN GÖZLERİM YORGUN
GAFİL KAFAMA TOKMAĞI YEMEM Mİ LAZIM İLLA
YADA LAZIM
BİLMİYORUM


BASİT ÇUKURLARDAKİ SÜKUTU BOZACAK 
HAREKETİ İVMEYİ BULUP BIRAKMADAN
İSTİKAMET ÜZERE OLUP 
TESLİMİYET İLE 
CİHAT ETMEK VAR İKEN 
NEDEN
CAM KIRIĞINDA ELMAS ARAR OLDUM


NE ARA BU KADAR UNUTTUM 

                                                                                              

BEN SÖYLİYİM BU HAKİKATLAR 

HAFIZADA YER ETMEDİĞİ SÜRECE 
SÜREKLİ OKUMADIĞIM SÜRECE
UNUTURUM
UNUTURUM
UNUTUYORUM

NOT: Bütün tehlike okuyamamaktan çıkıyor.

Okuyamamaktan kork.  Z.GÜNDÜZALP

fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına bir güvercin uçurup kıtalar arasından çağırdın beni geçerek birer birer sürgün kanyonlarını derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı yıkarak yalnızlığa kurduğum sarayımı yetim çığlıklarımı duyurmak üzre sana koşup geldim; iliştir beni memnu bahtına adını söylemek istemiyorum her hecesi amansız bir kor dudaklarımda her harfine yıllardır şimşeklerle yarıştım zindanlara karıştım, ölümlerle tanıştım adını söylemek istemiyorum ....... dediğim zaman anla ki, senin için yürüyor kelimeler çığlığımın atardamarlarından hangi yıldızdır bilmem, gözlerin kayar da üzerime ....... önce tuhaf bir deprem yayılır bedenime sonra açılır önümde ıstırab vadileri silik renkleriyle adımlarıma çözülmeye yüz tutan bir mazi mühürlenir hayalin bittiği menfeze doğru alaca bir at koşar içimde zamansız, mekansız nefese doğru uslanmaz bir yürek taşıdığıma dair yaygın bir kanaat dolaşır aynalarda oysa .......  baştanbaşa ben kevser akan, gül kokan bir kalbin filiziyim. kitaplara sürdüğüm kapkara lekelerden bir anlatsam nasıl utandığımı bir doğrulsam eğildiğim yerlerden ağarır tanyeri nilüferlerin alaca bir at koşar içimde ezer toynakları ile anılarımı sular köpürmemeliydi .......  kırılmamalıydı ıslak dalları hasret selvilerinin ben zehire alışkınım, şerbete değil rüyalar nefret eder avare duruşumdan kabuslar çeker ancak derdimi yeryüzünde sen gün boyu simsiyah bir ufukla beraber ben her gece bir Mehdi türküsüyle çilekeş yargılamak için zeval kayıtlarını inkılab bekliyorum hangi umut çiçeğidir bilmem, ellerin uzanır da gönlüme .......  derinden bir ok saplanır bağrıma beynimi çağıran bir sese doğru alaca bir at koşar içimde zamansız, mekansız nefese doğru varlığın cinayettir memleketimde işlenen akıtır kanını en asil pehlivanların yokluğun sükunettir kuşatır evrenimi varlığın ve yokluğun ölümüdür baharın artık eskisi gibi bakamıyorsun göklerinde bir belkıs otururdu .......  binlerce gökkuşağı olurdu kirpiklerin güneş bir anne gibi dururdu başucunda artık dokunamıyor kakülün bulutlara karalara bürünmüş saçlarında dolunay ben bu kadar zulme layık mıyım .......  hangi ressamı vurur bilmem, endamın sarar da benliğimi ben beni tanımam kaldırımlarda kafesleri yutan kafese doğru alaca bir at koşar içimde zamansız, mekansız nefese doğru kırmızı bir kurdela bağlayarak alnına duydun mu orkideye dua eden birini bu ısmarlama yüzler yok mu .......  bu yapmacık bebekler gözyaşı akıtırken gülenler yok mu beni kahrediyor geceler boyu hangi çağın gelişidir bilmem, gülüşün soluk bir dünyanın mezarlarına gömerek gurbetimi kapadı karanlığa Yesrip, kapılarını meydan okuyuşun çağın ordularına bilmem hangi mevsimin başlangıcıdır doruklardan öte hevese doğru alaca bir at koşar içimde zamansız, mekansız nefese doğru yasını tutuyorum kararttığım düşlerin yıpranmış divaneler gibiyim sokaklarda amansız bir ütopya üfleyen pencereler lif lif yoluyor dram seyyahı bedenimi önümde, haksızlığın hesaba çekildiği hiç kimsenin kimseyi tanımadığı mahşer arkamda, kare kare ömrümü belirleyen hatırladıkça yanıp tutuştuğum resimler söyle, nasıl aşarım pişmanlık dağlarını yeniden bir nil olup taşar mıyım çöllere kim giydirir başıma tacını nihayetin kim takar bileğime hürriyet künyesini karada balık gibi nasıl yaşarım, söyle ......., seziyorum; tahammülün kalmadı ama dur, boşaltayım bütün çığlıklarımı asırlardır köhne barınaklarda küflenen, çürüyen çığlıklarımı at vuruldu; içim paramparça .......  gölgelerin ardına sakladım kusurumu sen orda kayıtsızca gülümsüyor gibisin ben burda damla damla eriyip akıyorum yine de, çiğnetemem kimseye gururumu istenmediğim yeri sessizce terkederim hatıra kalsın diye bırakır da ruhumu mahzun bir derviş gibi boyun büker, giderim

Nurullah Genç not: noktalı yerlere kendi isminizi koyunuz