NİSYAN

AKLIMA GELDİ GENE SÖYLEYİM

BİR PROBLEM OLUR ÇÖZÜM ARARIM

SÜREKLİ BİR ÇÖZÜM ARADIM

NEDEN AYNI SORUNA DEFALARCA ÇÖZÜM

(ÇÖZÜM DERKEN YANİ FERAHLAMAK REFAHA ERMEK ANLAMINDA KULLANILDI)

DAHA KAÇ DEFA KENDİME DİCEM

HER HAYIRDA BİR ŞER 

HER ŞERDE BİR HAYIR OLDUĞUNU

DAHA KAÇ DEFA SÖYLİCEM KENDİME

BETERİN BETERİ VAR 

SABRET BELKİ ŞÜKRET

(BELKİ KESİNLİK ANLAMI İÇERİR)

NEDEN SÜREKLİ BÖYLE UNUTUYORUZ

YADA UNUTTURULUYOR

HER GÜN BİR VİRDİM OLMALI BUNLAR

İNSANLARIN VE CİNLERİN

ANCAK ALLAHA KULLUK 

ETMELERİ İÇİN YARATILDIKLARINI

BU DÜNYAYA 

ANCAK İBADET İÇİN GELDİĞİMİZİ 

'DE Kİ BENİM : NAMAZIM,İBADETLERİM,HAYATIM VE ÖLÜMÜM,ALEMLERİN RABBİ ALLAH İÇİNDİR'

                       EN'AM -162

NEDEN SÜREKLİ GEÇİCİ HEVESLERE MEYİL

NEDEN
NEDEN GÖZLERİM YORGUN
GAFİL KAFAMA TOKMAĞI YEMEM Mİ LAZIM İLLA
YADA LAZIM
BİLMİYORUM


BASİT ÇUKURLARDAKİ SÜKUTU BOZACAK 
HAREKETİ İVMEYİ BULUP BIRAKMADAN
İSTİKAMET ÜZERE OLUP 
TESLİMİYET İLE 
CİHAT ETMEK VAR İKEN 
NEDEN
CAM KIRIĞINDA ELMAS ARAR OLDUM


NE ARA BU KADAR UNUTTUM 

                                                                                              

BEN SÖYLİYİM BU HAKİKATLAR 

HAFIZADA YER ETMEDİĞİ SÜRECE 
SÜREKLİ OKUMADIĞIM SÜRECE
UNUTURUM
UNUTURUM
UNUTUYORUM

NOT: Bütün tehlike okuyamamaktan çıkıyor.

Okuyamamaktan kork.  Z.GÜNDÜZALP

fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına bir güvercin uçurup kıtalar arasından çağırdın beni geçerek birer birer sürgün kanyonlarını derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı yıkarak yalnızlığa kurduğum sarayımı yetim çığlıklarımı duyurmak üzre sana koşup geldim; iliştir beni memnu bahtına adını söylemek istemiyorum her hecesi amansız bir kor dudaklarımda her harfine yıllardır şimşeklerle yarıştım zindanlara karıştım, ölümlerle tanıştım adını söylemek istemiyorum ....... dediğim zaman anla ki, senin için yürüyor kelimeler çığlığımın atardamarlarından hangi yıldızdır bilmem, gözlerin kayar da üzerime ....... önce tuhaf bir deprem yayılır bedenime sonra açılır önümde ıstırab vadileri silik renkleriyle adımlarıma çözülmeye yüz tutan bir mazi mühürlenir hayalin bittiği menfeze doğru alaca bir at koşar içimde zamansız, mekansız nefese doğru uslanmaz bir yürek taşıdığıma dair yaygın bir kanaat dolaşır aynalarda oysa .......  baştanbaşa ben kevser akan, gül kokan bir kalbin filiziyim. kitaplara sürdüğüm kapkara lekelerden bir anlatsam nasıl utandığımı bir doğrulsam eğildiğim yerlerden ağarır tanyeri nilüferlerin alaca bir at koşar içimde ezer toynakları ile anılarımı sular köpürmemeliydi .......  kırılmamalıydı ıslak dalları hasret selvilerinin ben zehire alışkınım, şerbete değil rüyalar nefret eder avare duruşumdan kabuslar çeker ancak derdimi yeryüzünde sen gün boyu simsiyah bir ufukla beraber ben her gece bir Mehdi türküsüyle çilekeş yargılamak için zeval kayıtlarını inkılab bekliyorum hangi umut çiçeğidir bilmem, ellerin uzanır da gönlüme .......  derinden bir ok saplanır bağrıma beynimi çağıran bir sese doğru alaca bir at koşar içimde zamansız, mekansız nefese doğru varlığın cinayettir memleketimde işlenen akıtır kanını en asil pehlivanların yokluğun sükunettir kuşatır evrenimi varlığın ve yokluğun ölümüdür baharın artık eskisi gibi bakamıyorsun göklerinde bir belkıs otururdu .......  binlerce gökkuşağı olurdu kirpiklerin güneş bir anne gibi dururdu başucunda artık dokunamıyor kakülün bulutlara karalara bürünmüş saçlarında dolunay ben bu kadar zulme layık mıyım .......  hangi ressamı vurur bilmem, endamın sarar da benliğimi ben beni tanımam kaldırımlarda kafesleri yutan kafese doğru alaca bir at koşar içimde zamansız, mekansız nefese doğru kırmızı bir kurdela bağlayarak alnına duydun mu orkideye dua eden birini bu ısmarlama yüzler yok mu .......  bu yapmacık bebekler gözyaşı akıtırken gülenler yok mu beni kahrediyor geceler boyu hangi çağın gelişidir bilmem, gülüşün soluk bir dünyanın mezarlarına gömerek gurbetimi kapadı karanlığa Yesrip, kapılarını meydan okuyuşun çağın ordularına bilmem hangi mevsimin başlangıcıdır doruklardan öte hevese doğru alaca bir at koşar içimde zamansız, mekansız nefese doğru yasını tutuyorum kararttığım düşlerin yıpranmış divaneler gibiyim sokaklarda amansız bir ütopya üfleyen pencereler lif lif yoluyor dram seyyahı bedenimi önümde, haksızlığın hesaba çekildiği hiç kimsenin kimseyi tanımadığı mahşer arkamda, kare kare ömrümü belirleyen hatırladıkça yanıp tutuştuğum resimler söyle, nasıl aşarım pişmanlık dağlarını yeniden bir nil olup taşar mıyım çöllere kim giydirir başıma tacını nihayetin kim takar bileğime hürriyet künyesini karada balık gibi nasıl yaşarım, söyle ......., seziyorum; tahammülün kalmadı ama dur, boşaltayım bütün çığlıklarımı asırlardır köhne barınaklarda küflenen, çürüyen çığlıklarımı at vuruldu; içim paramparça .......  gölgelerin ardına sakladım kusurumu sen orda kayıtsızca gülümsüyor gibisin ben burda damla damla eriyip akıyorum yine de, çiğnetemem kimseye gururumu istenmediğim yeri sessizce terkederim hatıra kalsın diye bırakır da ruhumu mahzun bir derviş gibi boyun büker, giderim

Nurullah Genç not: noktalı yerlere kendi isminizi koyunuz

AYIRAMADIM AK İLE KARAYI 

BİLEMEDİM ŞERBET ZANNETİĞİM ZEHİRİ

FARKEDEMEDİM

HAK YOLUNDA İHLAS İLE GİTMEK YERİNE

UFUK BELLEDİĞİM MENZİLE KULAÇ ATTIM

İNCİTTİM YARALADIM 

KANATTIM TÜM DUYGULARI

ZİYAN ETTİM TÜM SERMAYEMİ

HARAP OLDU ZİYADESİYLE

MUKADDES SAYDIKLARIMI MAHCUP ETTİM

KARANLIĞA IŞIK TUTMAK VARKEN 

IŞIĞI TUTAN KARANLIK OLDUM

TAKVA TEVAZU MAHVİYET İHLAS 

SEBAT SADAKAT .....

ÜSTÜN MEZİYETLERİ GÖRDÜM 

BAŞIM İSTEMSİZCE ÖNE EĞİLDİ

TOKAT YEDİM 

'Eğer bilerek bu ihlâsı kırsanız, onların tokadını yersiniz. Onuncu Lem'adaki şefkat tokatlarını tahattur ediniz.'